تعریف کف کاذب و اجزای تشکیل دهنده آن

تعریف کف کاذب و اجزای تشکیل دهنده آن

تعریف کف کاذب 

تعریف کف کاذب (کف بلند شده، کف دسترسی)، کف ساختار یافته بالای بستر زمین (که معمولا بتنی است) می باشد که فضای خالی مخفی برای عیور سیم برق و تجهیزات دیگر فراهم می کند. کف کاذب در ساختمان های اداری مدرن مثل مراکز فرماندهی، مراکز داده فناوری اطلاعات و اتاق های کامپیوتر که به راهی برای عبور کابل و سیم کشی و تاسیسات برقی و تجهیزات دیگر نیاز دارند، استفاده می شود. کف کاذب را می توان در ارتفاعات مختلفی از ۲ اینچ (۵۱ میلی متر) تا بالای ۴ فوت (۱۲۰۰ میلی متر) نصب کرد تا شرایط مناسبی را برای تجهیزاتی که باید در زیر کف قرار گیرند، فراهم کند. معمولا با توجه به ارتفاع آن، از سیستم های نورپردازی و پشتیبانی ساختاری دیگر هم استفاده می شود.

این نوع کف متشکل از چارچوب فلزی مشبک یا زیر ساخت با قابلیت تنظیم ارتفاع (همچنین پایه ستون هم نامیده می شود) است که از پانل های کف قابل جابجایی پشتیبانی می کند که معمولا ۲*۲ فوت یا ۶۰*۶۰ سانتی متر هستند. ارتفاع پایه های ستون بر اساس حجم کابل ها و سایر سرویس های زیر آن مشخص می شود اما معمولا بین ۲۴ اینچ تا ۴۸ اینچ می باشد.


اجزای اصلی تشکیل دهنده کف کاذب به شرح زیر می باشد:

  • پنل کف: این بخش تحمل بار افقی یک کف کاذب است. معمولا ۲۴*۲۴ اینچ مربع می باشد (اندازه استاندارد صنعت)
  • پایه ستون: این ساختار قابل تنظیم عمود بر پانل های کف کاذب می باشد. پایه های ستون معمولا با اپوکسی رزین وصل می شوند. تنظیم عمودی ۱½” را فراهم می کند تا کف کاذب به صورت مسطح نصب شود.
  • ریل بند (تراورس): این قسمت افقی است که پایه های ستون را بهم متصل می کند. پشتیبانی جانبی دیگری برای ارتفاع بیشتر کف ارائه می کند یا عملکرد ساختاری سیستم کف کاذب را افزایش می دهد.
مطالب مرتبط :   آموزش نصب کف کاذب

برچسب ها: 

تاریخ: 
محتوا:  تعریف کف کاذب و اجزای تشکیل دهنده آن
5
star star star star star

شاید این موارد نیز مورد علاقه شما باشد

پین کردن در پینترست

اشتراک